Kiedy proste narzędzie mówi więcej niż analiza

Pamiętam moment, w którym po raz pierwszy narysowałam własne koło życia. To było jeszcze na studiach z coachingu — jedno z tych ćwiczeń, które prowadzący wprowadzają na rozgrzewkę, zanim przejdzie się do „poważniejszych” narzędzi. Osiem linii, osiem ocen, kilka minut pracy.

Nie spodziewałam się niczego szczególnego.

A jednak, kiedy połączyłam osiem punktów linią i spojrzałam na wynik, poczułam wyraźny skurcz w żołądku. Fizyczny, nie metaforyczny. Bo nagle, na jednej kartce, zobaczyłam czarno na białym to, co gdzieś w sobie wiedziałam od dawna, ale czego nie chciałam nazwać wprost — obszar mojego życia, który od miesięcy kuleje, podczas gdy reszta wygląda całkiem nieźle. Sama emocja była tak silna, że pamiętam ją do dziś, choć od tamtego ćwiczenia minęło już sporo lat.

To był mój pierwszy dowód na coś, co potem potwierdzało mi się wielokrotnie w pracy z klientami: im prostsze narzędzie, tym bliżej prawdy potrafi nas zaprowadzić.

Łzy, które mówiły więcej niż godzina rozmowy

Kilka lat później siedziałam po drugiej stronie stołu — już nie jako uczestniczka, tylko jako osoba prowadząca sesję. Klientka, z którą pracowałam, przez dobre kilkanaście minut opowiadała mi sprawnie i rzeczowo o swojej sytuacji zawodowej, rodzinnej, o planach na najbliższy rok. Wszystko brzmiało jak dobrze poukładana historia.

Potem poprosiłam ją o to samo ćwiczenie — osiem obszarów, ocena od 1 do 10, narysowanie koła.

Kiedy skończyła rysować i spojrzała na kartkę, popłynęły autentyczne łzy. Nie dlatego, że powiedziałam coś odkrywczego. Dlatego że ona zobaczyła coś, czego wcześniej nie potrafiła sobie powiedzieć wprost — mimo że przez ostatnie kilkanaście minut właściwie krążyła wokół tego tematu, nie nazywając go.

Żadna z moich interwencji tamtego dnia nie zrobiła tyle, co jeden prosty rysunek.

Dlaczego to działa

Umysł jest mistrzem w racjonalizowaniu. Potrafimy opowiedzieć spójną, logiczną historię o swoim życiu, w której nawet największe zaniedbania mają swoje wytłumaczenie — „to tylko taki okres”, „zajmę się tym, jak będzie mniej pracy”, „inni mają gorzej”. Słowa dają nam furtkę do ucieczki.

Obraz takiej furtki nie daje.

Kiedy widzisz osiem linii i jedna z nich sięga ledwie do środka, podczas gdy reszta dobija do brzegu, trudno dalej udawać, że „wszystko jest w porządku, tylko trochę zabiegane”. To właśnie dlatego w mojej pracy — czy to w mentoringu decyzji, czy w metodzie PROSTO® — zawsze zaczynam od narzędzi prostych, zanim sięgnę po cokolwiek bardziej złożonego. Pierwszy krok metody, Perspektywa, to dokładnie to: spojrzenie z dystansu, zanim zacznie się analizować szczegóły.

Skomplikowane rozwiązania mają swoje miejsce. Ale zanim do nich dojdziemy, potrzebujemy czegoś, co pokaże nam punkt wyjścia bez znieczulenia. Koło życia jest właśnie takim narzędziem — nie dlatego że jest wyrafinowane, tylko dlatego że nie da się przed nim ukryć.

Zrób to koło samodzielnie

Przygotowałam wersję online tego ćwiczenia — barbarajacinska.pl/kolo-zycia. Oceniasz osiem obszarów swojego życia, a narzędzie samo rysuje Twoje koło. Możesz też wrócić do niego za jakiś czas i porównać, co się zmieniło, a co zostało po staremu.

To nie jest test psychologiczny ani diagnoza. To pięć minut z samą sobą — i czasem to wystarczy, żeby zobaczyć to, co racjonalizowałaś sobie od miesięcy.

Jeśli po zrobieniu koła poczujesz ten sam skurcz w żołądku, który ja pamiętam do dziś — napisz mi. Czytam każdą wiadomość, a czasem właśnie ten moment jest początkiem prawdziwej zmiany.


Barbara Jacińska

Udostępnij ten wpis:

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

O mnie

Barbara Jacińska

Nie zmieniam życia za innych. Pomagam im odnaleźć odwagę, by sami stali się autorami swojej zmiany.

barbara jacińska (1)

Kategorie

Rekomendowane wpisy